صفحه نخست / آرامگاه دانیال پیامبر

آرامگاه دانیال پیامبر

بارگاه دانیال پیامبر در شهر شوش و در کنار رودخانه شاوور، بنایی زیبا و بسیار مشهور است که سالیان دراز شوش را بدان باز می‌شناختند. دانیال پسر یوحنا و از نسل داوود و یکی از پیامبران بزرگ قوم بنی اسرائیل است (قرن هفتم پیش ازمیلاد). واژه دانیال در زبان عبری (دانی ـ ال) به معنای (خدای، حاکم من است) می باشد. آن پیامبر در جوانی و در سال سوم سلطنت یهویاقیم (۶۵۵ پیش‌از میلاد ) به دست سپاهیان بخت النصر اسیر و با گروهی از قومش به بابل فرستاده شد.
وی از عهده تعبیر خواب نبونید یا به زبان تورات بلشصر پسر نبوکد نصر بر آمد و او را از پایان کارش خبر داد. پیشگوی این پیغمبر غیب‌گوی با شکست بابل به دست کوروش بزرگ هخامنشی به فاصله چند ساعت درست در آمد. پس از آزادی بابل، وی به رهبری گروهی از یهودان به سرزمین ایران مهاجرت نموده و سرانجام در شوش دیده از جهان فرو بست. اما چون دانیال پیامبری پر آوازه بود که در تورات یک کتاب با ۱۲فصل به او اختصاص دارد در خصوص جای گور، کرامات، هیکلش و تابوتش روایات و اخباری بر سر زبان ها افتاده و به مورخین و جغرافی نویسان رسیده و در بعضی از کتب بدان اشاراتی شده است. با فتح شوش به دست مسلمانان، آنان از وجود اتاقکی با مهر و موم حکومتی در شوش آگاهی یافتند، جریان را از مردم پرسیدند و شنیدند که بدن دانیال پیامبر در این اتاقک قرار دارد. تاریخ نگاران نوشته اند بهگفته ی حضرت علی(ع) پیکر دانیال را طبق دستورات اسلام دفن نمودند. گنبد آرامگاه دانیال پیامبر در سال ۱۲۸۷ هجری قمری/۱۸۶۹ میلادی پس از آنکه سیل بقعه قدیمیتر را خراب نمود، از نو ساخته شد. سر ویلیام اوزلی که این بنا را در سال ۱۸۱۶ میلادی دیده است از گنبد آن به عنوان میل مضرس یاد می کند. آرامگاه جدید دانیال به صورت چهارتاقی با گنبد مخروطی مضرس ساخته شده و در سال ۱۳۳۰ هجری خورشیدی دو مناره با پوشش کاشی به آن افزوده شد. دانیال پیامبر به عنوان دومین معصوم مدفون در ایران بعد از وجود مقدس حضرت امام رضا(ع) مورد توجه خاص مسلمانان، کلیمیان و سایر اقلیت های مذهبی و جهانگردان است. آرامگاه دانیال پیامبر به شماره ۵۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
درکتاب سر ویلیام لوفتوس نخستین کاوشگر شوش چنین آمده است؛ « فقرای ساکن کناره غربی که بینوایان و فقیران شهر بودند با حسادت فکر می‌کردن که علت عزت و احترام و ثروتمندی مردمان یهودی قسمت متمول شهر وجود بقایای جنازه دانیال پیامبر است. به همین دلیل فقرا درخواست کردند تا به آنها اجازه دهند جنازه و مزار را به سمت دیگر شهر انتقال دهند، اما این پیشنهاد پذیرفته نشد. با رد این درخواست، جنگ در گرفت و مدت‌ها ادامه یافت. این کشمکش‌ها چندان ادامه یافت تا اینکه همگی خسته شدند و اقدام به عقد توافق متقابل کردند و بر اساس آن قرار شد تابوت حاوی استخوان‌های دانیال هر سال در یک طرف رودخانه قرار داده شود. طرفین به مفاد قرارداد نیز پای بند بودند تا آنکه سنجر شاه بن شاه که حاکم ایران بود، شوش را متصرف شد … وقتی وارد شوش شد، متوجه گردید که جنازه دانیال را ازیک سمت رودخانه به سمت دیگر منتقل کرده اند … دلیل این امر را جویا شد. بعد از شنیدن دلایل مردم، این کار را خلاف مقام و شأن دانیال اعلام کرد و فرمان می‌دهد که تابوت را به وسیله زنجیر آهنی در یک جعبه کریستال درمرکز پلی که دو کناره رودخانه را به هم متصل می کرد آویزان کنند و در آنجا مقبره ای برای ساکنان دو سوی رودخانه بسازند». (بنجامین تودلای، نقل قول از استرک)

دانیال  (۲)

یکی از نخستین طراحی‌ها از آرامگاه دانیال پیامبر

دانیال  ( ۳)

طراحی‌ ژَن دیولافوا (۱۸۸۴-۱۸۸۶ میلادی) از آرامگاه دانیال پیامبر

دانیال  ۰۰۰

یکی از قدیمی‌ترین تصاویر آرامگاه دانیال پیامبر